Vervolgtraject (1)

Twee jaar geleden werd mij, tijdens een afspraak met de parkinsonconsulente, gevraagd of ik al nagedacht had over een vervolgtraject.
Ik had wel iets gelezen maar er mezelf nog niet in verdiept.
Er zijn drie mogelijkheden:
Een apomorfinepen of pomp, een duodopapomp of een Deep Brain Stimulation.
Over de apomorfinepomp werd eigenijk niets verteld. Ik heb zelf ingevuld dat deze pomp niet zo vaak gebruikt wordt en dat er daarom niet zoveel over bekend is.
Bleven de duodopapomp en de DBS over.
In eerste instantie leek de duodopapomp de beste oplossing. Hierbij wordt het medicijn direct in de dunne darm gepompt en hoeft dus niet meer via de maag. De parkinsonconsulente kende iemand die zo’n pomp gebruikte en raadde mij aan om met deze man te gaan praten. Zo gezegd, zo gedaan.
De man was heel tevreden en liet zien hoe de pomp er uitzag. Hij droeg een speciaal gemaakt vest, met daarin een soort holster waar de pomp met een gelcassette inzat. In de buikwand was een opening gemaakt waar een slangetje uithing.
Daar was de pomp aan vast gemaakt. Een soort stoma dus. Hij vertelde dat het slangetje en de huid rondom de aansluiting zorgvuldig schoongehouden moesten worden. Het slangetje moet regelmatig worden doorgespoeld en het geheel is nogal ontstekingsgevoelig.

Het duodopa-vest

Iedere morgen sluit je een nieuwe cassette aan. Deze cassettes worden in de koelkast bewaard en de gebruikte worden weer ingeleverd. Ik heb het allemaal in me opgenomen en ben thuis gaan nadenken. Hoe langer ik er over nadacht hoe meer ik tot de conclusie kwam dat zo’n pomp niets voor mij is.
Allereerst omdat al snel bleek dat het eiwitprobleem hiermee niet opgelost zou zijn. Verder zou ik in het vervolg alleen maar rokken of broeken kunnen dragen. Een jurk zou niet meer kunnen of ik zou een gat in de zijnaad moeten maken. Bovendien loop je altijd met een tasje waar de pomp inzit.
En als je op vakantie gaat, hoe moet het dan met de cassettes? Ze moeten gekoeld bewaard worden dus als je een vliegreis gaat maken kun je een probleem hebben. En ook in het hotel zal een koelkast op de kamer moeten staan. Terugdenkend aan het slangetje wat uit de buik hing werd ik ook niet blij. Dat zag er niet zo fris uit. Het leek alsof er een deel van de darminhoud in terug was gelopen.
Nee, ondanks dat zo’n pomp vrij snel geplaatst kon worden, wist ik dat ik dat niet wilde.
Dus bleef de Deep Brain Stimulation over.  Daarover in het volgende blog meer.

Getagd , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code